pdf drukuj

Święci Apostołowie Piotr i Paweł

ŚWIĘTY PIOTR

Szymon, syn Jana pochodził z Betsaidy, miejscowości położonej nad Jeziorem Galilejskim. Był bratem Andrzeja Apostoła, który przyprowadził go do Jezusa. Podobnie jak ojciec, trudnił się połowem ryb nad jeziorem. Tam też został przez Jezusa powołany po cudownym połowie ryb, jakiego dokonał na polecenie Pana wypływając na głębię. Jako jedynemu z grona powołanych apostołów, Chrystus nadaje mu nowe imię, którym było Kefas (Skała), czyli Piotr. Za wyznanie w Chrystusie Mesjasza, Syna Boga żywego, i pomimo kilkakrotnego zaparcia się Jezusa w godzinach trwogi, tuż przed wniebowstąpieniem otrzymał od Zmartwychwstałego przyobiecany wcześniej prymat. Pod koniec swego życia osiadł na stałe w Rzymie. Tu poniósł śmierć męczeńską na krzyżu za panowania cesarza Nerona około roku 64.

 

ŚWIĘTY PAWEŁ APOSTOŁ POGAN

Pochodził z Tarsu w Cylicji (Mała Azja). Urodził się jako obywatel rzymski. Jego rodzina pochodziła z pokolenia Beniamina i należała do stronnictwa faryzeuszów. Po ukończeniu szkół udał się do Palestyny, aby w Jerozolimie u stóp Gamaliela pogłębiać swoją wiedzę rabinistyczną. Po ucieczce pierwszych chrześcijan do Damaszku w wyniku powstałego prześladowania, poprosił najwyższego kapłana o listy do gmin żydowskich w tym mieście, aby pomogły mu schwytać i doprowadzić do Jerozolimy wyznawców Chrystusa. U bram Damaszku porażony światłem, powalony na ziemię, pytaniem i odpowiedzią nawrócony i powołany przez Zmartwychwstałego Pana, stał się jednym z najżarliwszych apostołów. Przybył do Jerozolimy i przedstawił się apostołom, którzy przyjęli go z rezerwą i obawą. Za ich aprobatą odbył trzy wielkie podróże misyjne, zakładając nowe Kościoły wśród pogan. Aresztowany w roku 60 w Jerozolimie, przebywał w więzieniu w Cezarei Filipowej głosząc ewangelię. Jako obywatel rzymski został przewieziony do Rzymu, gdzie później poniósł śmierć przez ścięcie mieczem około roku 67.