pdf drukuj

Ruch

 

Historia

Inicjatywa kultu Miłosierdzia Bożego pochodzi od siostry Faustyny Kowalskiej (1905-1938) ze Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia. Spisane przez nią w Dzienniczku objawienia, stanowią program działania ruchu. Ruch przechodził przez różne fazy rozwoju. Początkowo stał się popularny w całej Polsce, a w czasie drugiej wojny światowej Polacy rozpowszechnili go w wielu krajach europejskich. Rozwój ruchu został prawnie zahamowany w 1959 roku przez Święte Oficjum, zakazujące rozpowszechniania obrazów i pism, dotyczących nabożeństwa w formie podanej przez s. Faustynę. Na skutek licznych petycji biskupów, zwłaszcza polskich oraz faktu spontanicznego rozwoju tegoż kultu oraz na podstawie ponownego zbadania dokumentów, zakaz został przez Stolicę Apostolską uchylony w 1978 roku. Przyczyniły się do tego m. in. badania teologów-specjalistów, którzy uzasadnili niemal wszystkie aspekty kultu Miłosierdzia Bożego. W dużej mierze było to zasługą ks. Stanisława Wierzbicy SAC i ks. Edmunda Boniewicza SAC, którzy starali się nadać ruchowi mocne podstawy teologiczne.

 

Cele

1. Pogłębianie i upowszechnianie teologicznej treści tajemnicy Miłosierdzia Bożego w oparciu o lekturę, filmy religijne, itp.

2. Redagowanie publikacji poświęconych kultowi Miłosierdzia Bożego (czasopism, broszur, książek, artykułów) oraz rozpowszechnianie modlitw i pieśni.

3. Pielgrzymki do grobu św. s. Faustyny w Krakowie - Łagiewnikach i gorące modlitwy o jej pomoc dla idei ruchu.

4. Zwarte indywidualne działanie grup czcicieli Miłosierdzia Bożego przy parafiach i wspólnotach zakonnych.

5. Uczestniczenie w rekolekcjach zamkniętych, w dniach skupienia (w każdą pierwszą sobotę miesiąca), w nabożeństwach do Miłosierdzia Bożego (w każdą pierwszą niedzielę miesiąca), w rekolekcjach przygotowujących do intronizacji obrazu Jezusa Miłosiernego oraz w innych praktykach specjalnych, osobista i wspólna modlitwa do Miłosierdzia Bożego i Matki Miłosierdzia.

6. Szczególny kult Miłosierdzia Bożego w II Niedzielę Wielkanocną.

7. Odmawianie codziennie koronki.

 

Formacja

Ruch ma charakter modlitewno-kultyczny. Nabożeństwa i modlitwy odbywają się zwykle przed obrazem, na którym z uchylonej na piersiach Jezusa szaty wychodzą dwa promienie symbolizujące Krew i Wodę, na dole zaś widnieje napis: Jezu, ufam Tobie. Pierwszy taki obraz został namalowany przez Eugeniusza Kazimierowskiego w Wilnie (1934 r.) i wystawiony do publicznego kultu w Ostrej Bramie. Podstawowym nabożeństwem wspólnoty jest nieustanna nowenna, do której dołącza się koronki i litanię do Miłosierdzia Bożego. Ponadto praktykowany jest tak zwany "Apel Golgoty", czyli szczególna modlitwa odmawiana w każdy piątek około godz. 15.00 (godzina śmierci Chrystusa i Jego Miłosierdzia).

W Diecezji Legnickiej ruch przyjął formę spontaniczną i nie ma jeszcze formalnych wspólnot. Wierni najczęściej jednoczą się na wspólnej modlitwie w parafiach, przed obrazem Jezusa Miłosiernego.