pdf drukuj

Rycerstwo Niepokalanej

 

Historia

Rycerstwo Niepokalanej założył św. Maksymilian Maria Kolbe 16 października 1917 r. Członkowie Stowarzyszenia nazywają się rycerzami Niepokalanej, co wskazuje na charakterystyczny motyw walki, którą podejmuje każdy wstępujący w szeregi Rycerstwa. Jest to walka z „siłami ciemności” zorganizowanymi przeciw Kościołowi, której przewodzi Niepokalana. Termin „rycerz” podkreśla szlachetność walki, co kojarzy się z honorem, wiernością, odwagą. Dzieło rozpoczęte w Rzymie, gdzie studiował o. Kolbe, zostało przeniesione do Krakowa w 1919 r., gdzie trafiło na podatny grunt pobożności maryjnej. Stowarzyszenie, które w Rzymie było odpowiedzią na ataki na Kościół, przede wszystkim masonerii, w Polsce stało się ruchem przenikającym wszystkie środowiska społeczne. Już w 1922 r. ruch stał się międzynarodowym ruchem katolickim, liczącym milion wiernych. Prowadzono liczne dzieła apostolskie, zwłaszcza w Polsce i Japonii. Do rozwoju Stowarzyszenia przyczyniło się pismo „Rycerz Niepokalanej”, które tuż przed wojną ukazywało się w nakładzie miliona egzemplarzy. W czasie prześladowań przez władze komunistyczne, wiele wspólnot zawiesiło działalność. Dopiero w latach 80 można było na nowo podjąć systematyczną formację. Św. Maksymilian, chcąc nadać Stowarzyszeniu jak najszerszy zasięg, przewidział trzy stopnie przynależności. Pierwszy nurt działa na zasadzie ruchu, czyli w sposób niezorganizowany. Polega na realizowaniu podstawowych warunków zawartych w Dyplomiku Rycerza Niepokalanej. Drugi nurt, to grupy zorganizowane, czyli koła, które prowadzą formację członków i podejmują wspólne akcje, opracowują programy działania. Trzeci stopień przynależności, realizuje się wówczas, gdy członkowie bezgranicznie poświęcają się Niepokalanej, gotowi do spełniania heroicznych aktów i pragną poświęcić cały swój czas apostolstwu zgodnemu z ideałem Rycerstwa.

 

Cele

Rycerstwo Niepokalanej pragnie przyczynić się do jak największej chwały Trójcy Przenajświętszej. Cel i program Rycerstwa św. Maksymilian streszcza w haśle: „Zdobyć cały świat dla Niepokalanej Dziewicy, by Ona i przez Nią Chrystus zakrólował w duszach wszystkich ludzi”. Statuty stwierdzają: „Rycerstwo jako główne zadanie stawia sobie szerzenie Królestwa Chrystusowego pod opieką i za pośrednictwem Niepokalanej”. Członkowie mają docierać do każdego środowiska i podejmować działalność np. w dziedzinie wychowania młodzieży, mediów, nauki, bibliotek. Wywierać wpływ na przedsiębiorstwa przemysłowe, handlowe, przenikać wszystko w zdrowym duchu, wzmocnić i rozwinąć dla większej chwały Bożej i dla dobra ludzkości.

Członkowie oddają się Niepokalanej, ponieważ w ten sposób można przynieść obfite owoce. Św. Maksymilian podkreślał, że „cel nadprzyrodzony można osiągnąć modlitwą, ofiarą, pokutą, owocnie przeżytym cierpieniem”.

Drugą formą apostolstwa jest świadectwo własnego życia. Obowiązkiem rycerza jest dawanie świadectwa o niezmienności norm moralnych, bronienie i przedstawianie stanowiska Kościoła.

 

Formacja

Koncentruje się na Tajemnicy Niepokalanego Poczęcia, ponieważ Niepokalana jest ideałem. Istotą ruchu jest bezgraniczne oddanie się Niepokalanej. Statuty mówią o dwojakiej formacji swoich członków: wstępnej oraz stałej. Systematycznej formacji służą czasopisma: „Rycerz Niepokalanej”, „Mały rycerzyk Niepokalanej” i „Informator Rycerstwa Niepokalanej”.

 

Wspólnoty Rycerstwa Niepokalanej

1.      Legnica, św. Jana Chrzciciela,

2.      Lwówek Śląski, Wniebowzięcia NMP,

3.      Kowary, Imienia NMP,

4.      Szklarska Poręba, Bożego Ciała,

5.      Pieńsk, św. Franciszka.

 

Odpowiedzialny

 

Sekretarz

Janina Lindecka,

tel. 76/ 856 01 40.