Zmarł ks. prof. Józef Swastek

We wtorek rano we wrocławskim Domu Księży Emerytów zmarł ks. prof. dr hab. Józef Swastek. Miał 85 lat.

Ks. prof. Józef Swastek urodził się 22 lipca 1936 r. w Tropiu k. Nowego Sącza (diecezja tarnowska). W 1955 roku wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego we Wrocławiu. Święcenia prezbiteratu przyjął 14 sierpnia 1960 roku. Po otrzymaniu święceń został skierowany na ponad rok do pracy jako bibliotekarz we wrocławskim seminarium. Następnie był wikariuszem w parafii św. Jana Apostoła w Oleśnicy.

W 1062 roku został wysłany na studia z historii Kościoła na Katolicki Uniwersytet Lubelski. W 1964 roku uzyskał licencjat z nauk teologicznych, a w 1966 magisterium z teologii na podstawie pracy: Kolofony św. Jana Kantego w rękopisach Biblioteki Jagiellońskiej w Krakowie. Po zakończonych studiach został ustanowiony wikariuszem w parafii św. Jadwigi we Wrocławiu-Leśnicy. W międzyczasie ukończył na KUL-u seminarium przygotowujące do samodzielnej pracy naukowej i uzyskał 25 października 1968 roku stopień doktora na podstawie rozprawy: Przedtrydencki kult św. Jerzego Kapadockiego w diecezji krakowskiej w świetle wezwań kościołów, fundacji prostych i ksiąg liturgicznych, którą napisał pod kierunkiem ks. prof. dra hab. Mariana Rechowicza, ówczesnego rektora KUL. Od tego momentu rozpoczęło się jego mocne związanie z Papieskim Wydziałem (Fakultetem) Teologicznym we Wrocławiu i Metropolitalnym Wyższym Seminarium Duchownym we Wrocławiu. W latach 1969-1973 pełnił obowiązki sekretarza tej uczelni. Prowadził też zajęcia jako wykładowca metodyki i później także historii Kościoła. W latach 1970-1972 sprawował funkcję prefekta w seminarium duchownym. W 1972 roku stał się kapelanem u sióstr elżbietanek we Wrocławiu przy ul. Strzeleckiej. W 1985 roku otrzymał z rąk Jana Pawła II godność kapelana honorowego ojca świętego.

W roku 1986 przeprowadził przewód habilitacyjny na KUL. Po obronie rozprawy habilitacyjnej, która nosiła tytuł: „Święta Brygida Szwedzka i Zakony Najświętszego Zbawiciela ze szczególnym uwzględnieniem klasztorów na ziemiach polskich”, został mianowany kierownikiem Katedry Historii Kościoła w Czasach Najnowszych. W latach 1988-1997 pełnił funkcję prorektora Papieskiego Fakultetu Teologicznego, a także członka Kolegium Prorektorów Wyższych Uczelni Wrocławia, któremu przewodniczył przez ponad rok w latach 1995-1996.

Stanowisko profesora nadzwyczajnego PFT we Wrocławiu uzyskał 1 października 1991. W 1996 roku został kanonikiem gremialnym Kapituły Katedralnej św. Jana Chrzciciela we Wrocławiu. W 1999 roku otrzymał tytuł profesora nauk humanistycznych, a w 2001 stanowisko profesora zwyczajnego PWT we Wrocławiu.

W swej pracy naukowej zajmował się głównie dziejami kultu świętych na ziemiach polskich. Brał czynny udział w ogólnopolskich sympozjach naukowych, w zjazdach wykładowców historii Kościoła oraz w posiedzeniach Oddziału Polskiego Towarzystwa Teologicznego we Wrocławiu. Był promotorem oraz recenzentem licznych prac magisterskich, licencjackich i doktorskich. Napisał także kilka recenzji prac habilitacyjnych i promocyjnych w przewodach profesorskich.

Ks. Profesor przez wiele lat przewodniczył nabożeństwom fatimskim w parafii Niepokalanego Poczęcia NMP w Wilkowie.

Był jednym z najbardziej lubianych pracowników naukowo-dydaktycznych we wrocławskim środowisku teologicznym. Sympatię i życzliwość zjednywał sobie uczciwością, prawością, ogromną wiedzą historyczną i poczuciem humoru.

Zmarł 13 lipca 2021 we Wrocławiu.
Informacje odnośnie do pogrzebu zostaną podane w najbliższym czasie.